«Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσε κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν΄αρχινίσει…»

Συνηθίζω να παρομοιάζω τη θεραπευτική διαδικασία με ένα ταξίδι αναζήτησης, όπως αυτό που κάνουν οι ήρωες των παραμυθιών και των μύθων, με σκοπό να φτάσουν μια μέρα στη γαλήνη ενός σπιτιού, ενός τόπου ή μιας αγκαλιάς που αποκαλούν «πατρίδα». Ήρωας σε αυτό το ταξίδι είναι ο κάθε ένας από εμάς. Τα εφόδια του καθενός είναι οι εμπειρίες, οι πεποιθήσεις, τα όνειρα, όλα αυτά που κουβαλάμε μαζί μας και μπορούν με κάποιον τρόπο να μας βοηθήσουν.

Δυστυχώς, όλοι μας συναντάμε εμπόδια στην πορεία μας, δεν είναι ανθόσπαρτη πάντα η ζωή και η καθημερινότητά μας. Είναι, λοιπόν, απαραίτητη, όσο και αναπόφευκτη, η σύγκρουση του ήρωα με ότι τον εμποδίζει να φτάσει στο στόχο του. Όπως η Σταχτοπούτα έπρεπε να αντιμετωπίσει τη μητριά της, το Ασχημόπαπο την κοροϊδία από τα άλλα παπάκια, η Αλίκη την Ντάμα Κούπα, ο Οδυσσέας τον Πολύφημο, και όχι μόνο, μέχρι να φτάσει στην Ιθάκη, έτσι κι εμείς πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα δικά μας εμπόδια, τις δικές μας αντιστάσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, μέχρι να φτάσουμε στη δική μας Ιθάκη, ένα «μέρος», που θα μπορέσουμε να αποκαλέσουμε πατρίδα, και αυτό το μέρος δεν είναι άλλο από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Σε όλες αυτές τις ιστορίες, στα παραμύθια, στους  μύθους, πάντα υπάρχει ένας βοηθός, κάποιος που θυμίζει στον ήρωα ποιος πραγματικά είναι, τον ενθαρρύνει να προχωρήσει, τον βοηθάει να ξανασηκωθεί, που του προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτύξει τις ικανότητές του και να εντοπίσει τις δυνατότητές του, ώστε να φτάσει στο στόχο του. Αυτός ο βοηθός είναι ο ψυχολόγος. Ο ήρωας έχει τις δυνατότητες, τις ικανότητες, τα εφόδια και ο βοηθός τη γνώση για το πώς θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν όλα αυτά με τον καλύτερο και λειτουργικότερο τρόπο. Ήρωας και βοηθός πορεύονται μαζί στο ταξίδι της αναζήτησης. Για να δούμε λοιπόν που θα μας πάει αυτό το ταξίδι…

Φαίη Μαυρομμάτη

FacebookGoogle+EmailTwitter